Weight a second

Blogs van Aimee Pijl

Vol goede moed vul ik de eerste avond de app in. Het is wel effe zoeken naar de juiste voedingsmiddelen en naar het juiste gewicht of aantal. Wanneer ik pas bij de lunch ben aangekomen heb ik het al helemaal gehad. Het vergt zóveel tijd en aangezien ik nogal ongeduldig ben heb ik al zin om mijn telefoontje met WW app en al uit het raam te gooien.

Het bijhouden van de app

Dit gevoel wordt alleen maar versterkt wanneer ik eindelijk de drie hoofdmaaltijden heb ingevoerd. Ze passen maar net in mijn totaal aantal punten per dag. Maar ik heb óók nog tussendoortjes op: een stukje kaas dat opeens in mijn mond zat, een stukje chocola (nou ja; bijna een reep) en mijn wijntje dat op me wachtte. Het puntenaantal schiet sky high door het plafond. En naast het tellen van de punten, ben ik nu ook tot honderd aan het tellen.

Stress

Ik verlies direct de motivatie om door te gaan. Want wát kan ik dan eigenlijk wél eten? Ik raak gestrest. Ik moet écht drastisch mijn eetpatroon gaan aanpassen maar, help, waar te beginnen? Opeens moet ik gaan nadenken over gezond eten, recepten opzoeken, punten erbij zoeken, boodschappenlijstjes maken, voor een aantal dagen eten bedenken en ik weet nog niet eens goed hoe de app werkt. Mezelf iets nieuws aanleren vind ik vreselijk. Laat mij maar lekker op de automatische piloot leven.

Uitdaging

Ik app mijn vriendin Selena en uit mijn irritatie. Selena kent me goed en heeft me vrij snel weer rustig. Want, appt ze, we doen he samen en gaan er samen voor. We geven niet op. Ook Selena vindt het lastig. Alleen ziet zij er meer de uitdaging in, terwijl ik alleen maar beren op de weg zie. 

Lief zijn

‘Wees lief voor jezelf hé, geef jezelf de tijd om te veranderen.’ Sluit Selena dit waardevolle app berichtje af. Ik geef mezelf een maand. Als het dan nog één grote chaos is in mijn hoofd dan kap ik ermee. Deze gedachte geeft me, op dit moment, genoeg rust om door te gaan.

Ik sla magere yoghurt in, koop meer groenten en vis en koop een grote pot zoetstof i.p.v. suiker. Voor het eerst pluis ik de fruitafdeling uit op zoek naar iets anders dan appels en bananen. De paden waar de drop en chocolade mij altijd verleiden sla ik bewust over. Als ik het niet in huis heb, kan het ook niet per ongeluk in mijn mond terecht komen. Wat ik bewust niet laat staan is mijn wijntje voor het eten. Daar gebruik ik de extra weekpunten voor.

Nog elke avond schrik ik van het totaal aantal punten dat ik kwijt ben. Soms schat ik het totaal verkeerd in. In al mijn onschuld eet ik bijvoorbeeld een hele avocado. Het vult prima en smaakt ook nog lekker. I.p.v. 0 zeropoints (het is toch fruit?) is de avocado een uitzondering met 11 (!) punten. Wat baal ik hiervan. En dat laat ik duidelijk merken bij het volgend bezoek aan de WW workshop.

Strategie

‘Waarom plan je jouw eten over de hele dag  niet al ’s morgens in de app?’ vraagt een cursiste. ‘Je hebt dan de hele dag houvast en je komt achteraf niet meer voor verrassingen te staan.’

Ik kan mezelf wel voor mijn hoofd slaan dat ik dat niet zelf bedacht heb. Deze strategie werkt voor mij goed, merk ik. Ik krijg meer ruimte in mijn hoofd omdat ik niet meer hoef na te denken over alle punten.

Al met al ben ik gematigd positief. Het vergt nog veel tijd om alles in te plannen. Tijd die ik niet heb of die ik mezelf niet gun. Maar… dat het werkt bewijst de ‘beruchte’ weegschaal.

Ik ben er nog lang niet, maar ik ben verder dan ik gisteren was!

Een gedachte over “Tellen, tellen, tellen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: