Weight a second

Blogs van Aimee Pijl

September 2017

Een vrouw die ik ken

Op een mooie, zonnige zaterdag in september 2017 wordt er een foto gemaakt van een vrouw die ik heel goed ken. Ze komt me zo bekend voor. Ik weet precies waar elk sproetje, elke moedervlek, elke oneffenheid op haar lichaam zit. Ik weet precies wat ze altijd aan haar lichaam en gezicht accentueerde omdat ze daar trots op was.

Een vreemde

Ik kijk nog een keer goed en heb het gevoel dat ze op dit moment een vreemde voor me is. Haar lach bereikt haar ogen niet. De mondhoeken, die ooit omhoog krulden, trekken naar beneden en verraden haar hoe ze zich werkelijk voelt.  Ze zit. Wacht ze op iemand? Is ze moe en rust ze even uit? Haar t shirt zit veel te strak om haar buik, waardoor de vetrollen goed te zien zijn. De spijkerbroek spant zich om haar dijbenen en billen. Ik zie een uitgebluste vrouw. Een vrouw die ooit levenslustig was. Ee vrouw die ooit tevreden was met haar lichaam. Een vrouw die het eigenlijk niet zo goed meer weet.

Ooit gaan we afvallen

Het is augustus 2017 wanneer deze vrouw, die ik zo goed ken, op een feestje is bij vrienden. Ze propt het ene borrelhapje na het andere in haar mond en spoelt het weg met wijn. Samen met haar vriendin klaagt ze over de vetrollen. Ze willen allebei best kilo’s kwijt. Maar ja dan kun je óók niet meer lekker eten en drinken. Wat heeft het leven dan nog voor zin? En zuchtend nemen ze nog maar een bitterballetje en schenken het wijnglas nog maar eens vol. Want ach, afvallen is toch niets voor hun. Ze hebben zich al zo vaak aan de recepten van Sonja Bakker gehouden. Na een week was er nog geen ons af. En dan gingen ze maar weer alles eten met uiteraard een lekker wijntje erbij. Het lukte toch niet! Morgen, spreken de twee vriendinnen af. Morgen gaan we weer proberen af te vallen. En er glijden nog meer snacks in de mond van de vrouw die ik zo goed ken.

de Weight Watchers

Het is oktober 2017 wanneer de vriendin van de vrouw opbelt en vertelt dat er een reuze korting is op een half jaar abonnement van de Weight Watchers. De vrouw schrikt. Het komt écht niet goed uit. Aankomende weken heeft ze drie etentjes op de planning staan en over twee maanden is het kerst. ‘Help!’ is het enige wat deze vrouw denkt. Ze laat zich toch overhalen. Samen naar de workshops gaan is gezelliger dan alleen. Je kunt elkaar steunen en het belangrijkste: gedeelde smart is halve smart.

De weegschaal

Die avond besluit de vrouw de weegschaal, haar grootste vijand, tevoorschijn te halen. Een dikke laag stof bewijst dat het jarenlang nutteloos en doelloos wachtte op dit moment. Met kleding aan stapt de vrouw op het gehate apparaat. Ze durft niet te kijken. Houdt haar adem in en stelt zich voor dat ze zo licht als een veertje is. 99,5 kilo! Het gevoel van moedeloosheid (want hóe veel kilo’s moeten er wel niet af) én verdriet (hoe heeft ze het zóver kunnen laten komen) razen door haar hoofd. Dan denkt ze aan de foto. De meest confronterende foto van haar zelf. Een vrouw, ik, die zoveel verdriet en onvrede uitstraalt. Die zo graag meer energie zou willen hebben. Die zo graag lekkerder in haar vel zou willen zitten. Die weer trots wil zijn op wie ze is. De knop is om. Ik voel het. IK BEN HET WAARD!

Op naar de Weight Watchers!

Be stronger than your excuse.

2 gedachtes over “FOTO (BEGIN)

  1. Natasja schreef:

    Je kan dit !!! ❤️❤️ Trots op je 🥰

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: